Eerste heilige Mis van neomisten

Eerste Heilige Mis van neomisten + processie

gepubliceerd: vrijdag, 12 juni 2009

Traditiegetrouw vierden de pasgewijde priesters Dariusz Karwowski en Ignas Tilma een plechtige, feestelijke eerste heilige Mis in het seminarie, waarbij ook de ouders van Ignas en verschillende met het seminarie verbonden mensen aanwezig waren. De Mis werd opge­luisterd met Gregoriaanse zang, ‘algemene’ Nederlandse liederen en liederen van de Neocatechumenale Weg. De Introitus ‘Cibavit eos’ is op YouTube te beluisteren. Dariusz was hoofd­cele­brant en Ignas hield met goed gevolg zijn eerste preek in het seminarie.

Na de Eucharistie­viering vond de processie plaats. De regenbuien van die morgen waren gelukkig verdwenen en de hemel straalde. Na de processie en een drankje was er voor de genodigde een feestelijk maal ter ere van de nieuwe priesters. De dag werd besloten met de plechtige vespers.

De Eucharistie is het hart van het leven van iedere priester, zijn ‘raison d'être’. De eerbied en de liefde waarmee een priester de Mis celebreert en zijn trouw aan de Liturgie van de Kerk vormen het mooiste geloofs­getuigenis.

Grietje Schouten (+ 1947) een van oorsprong protestantse vrouw uit Marken, werd innerlijk geraakt door het mysterie van de aanwezigheid van de Heer, toen zij een priester de heilige communie naar de zieken zag brengen in het katholieke sanatorium waar zij vanwege tuberculose lag. Later zag zij daar de Sacramentsprocessie voorbij trekken. Op die momenten werd haar innerlijk duidelijk dat de Heer daar tegenwoordig was.

Het leven van deze heilige vrouw is zeker een uitnodiging aan iedere priester en aan ieder die zich erop voorbereidt om priester te worden, om een getuigenis van geloof te geven door de eerbied waarmee die priester of seminarist omgaat met het Aller­heiligste. De priester is dienaar van een wonder dat hem ver te boven gaat en dat hem door de Kerk is toevertrouwd. Zijn dienst moet erop gericht zijn dat mensen de Heer kunnen ontmoeten, het wonder kunnen ervaren. Daarom is een bijzondere zorg voor het sacrale karakter van het kerkgebouw en trouw aan de liturgie van de Kerk niet een uiterlijke formaliteit, maar wezenlijk voor de priesterlijke dienst.